ماشين آلات و نيروي انساني مورد نياز
 

براي بازدهي بهتر و استفاده كامل از ماشين آلات برش بهتر است در هر كارگاه برش حداقل دو سينه كار يا دو پله با هم بهره برداري گردد ونفرات گروه با توجه به دو سينه كار وحداقل دو دستگاه برش سازمان داده شود.
 

ماشين آلات موردنياز و افراد در اين قسمت به شرح زير خواهد بود :
 

 

  • يك دستگاه لودر كه ابتدا مي تواند كار جرثقيل را وهم بارگيري ضايعات را انجام دهد .

 

  • پس از وسعت پيدا كردن كارگاه ومشكل پيدا كردن پله ها نياز به يك دستگاهجرثقيل ثابت خواهد بود .

 

  • دو دستگاه برش كه توسط يكي برش استخراجي انجام معمولاً به وسيله دستگاه ديگر سنگهاي استخراج شده قواره تقسيم مي گردد .

 

  • پرسنل مورد نياز عبارتند از : سرپرست ومسئول كارگاه ، يك نفر كه ميتواند به عنوان عمل كننده دستگاه جرثقيل نيز وارد كار گردد . راننده لودر يك نفر ، كارگر ماهر برش ووحفار دو نفر .

    مقايسه سيستمهاي استخراج سنگ قواره 

با توجه به مطالب اشاره شده و امكانات توليد بهترين نتيجه اي كه ميتوان از ماشين آلات قابل دسترسي بدست آورد روشهاي برش تلفيقي از دو سيستم برش اراه اي و سيم الماسه خواهد بود كه در مرحله اوليه تا ايجاد يك پله تراز سطح از دستگاه سيم الماسه استفاده گردد ولي پس از آن براي كف  بري از سيم الماسه و براي برش سطح هاي عمودي از دستگاه اره الماسه استفاده گردد . ضمناً با توجه به ميزان توليد و مرغوبيت سنگ استحصالي وميزان سرمايه گذاري و بازده كار وغيره جدولي تنظيم وروشهاي اشاره شده مورد مقايسه قرار گرفته است .
جستجو ، اكتشاف و ارزيابي سنگ
 

اولين مرحله شامل يافتن مناطقي است كه احتمال دارد سنگ يا ماده معدني مورد نياز در آنجاوجود داشته باشد . به اين مرحله ” پي جويي ” مي گويند . در مورد مواد معدني ساختماني مهم ترين عامل همواره عبارت از فاصله كانسار تا بازار مصرف است .مواد معدني ساختماني به قيمت نازلي در سر معدن فروخته مي شوند براي اينكه هزينه هاي حمل ونقل بخش عمده اي از قيمت فروش نهايي را تشكيل مي دهد .
 

قدم مهم در مرحله پي جويي آن است كه ماده معدني مورد جستجو دقيقاً تعريف شوداگر سنگ ساختماني است ،چه نوع استحكام ، سختي ظاهر ونمودي مورد نياز است؟ اگر سنگ دانه است چه نوع دانه بندي يا تركيب كانه شناسي بايد داشته باشد؟ اقدام بعدي او استفاده مشورتي از نقشه زمين شناسي محلي است .همه كشورها به نوعي داراي سازماني هستند كه مسئوليت تهيه نقشه هاي زمين شناسي را به عهده دارند واولين قدم در كارهاي اكتشافي همانا دستيابي به دفاتر انتشارات اينگونه سازمانهاست . مرحله دوم، اجراي عمليات اكتشاف شروع مي شود . انديسهاي سطحي كه بيشترين نقشه برداري زمين شناسي بر اساس آنها انجام مي گيرد اولين نشانه هاي بودن يا نبودن يكماده معدني معين به شمار مي‌آيند.

اگركانسار كم عمق باشد ، حفاريهاي آزمايشي با استفاده از وسايل مكانيكي رضايتبخش است . در صورت نياز به حفاري عميق تر كه روش گرانقيمتي نيز هست، بايد در چاه اصلي شمع زني انجام گيرد تا از ريزش ديواره ها جلوگيري كند. در اكتشافات عميق تر اصولاً بايد گمانه هاي اكتشافي حفر شوند والبته چنين كاري براي همه مواد معدني به صرفه نيست . ارزانترين روش حفر گمانه ، حفاري كابلي ضربه اي است . در اين روش فقط به يك جرثقيل كابل دار پرقدرت نياز است كه بتوان يك چكش سنگين را بالا برد وبر روي يك لوله فولادي فرودآورد تا آن را با فشار به داخل زمين فروكند. همين جرثقيل يك اسكته سنگين را بالا مي برد وبرروي مواد داخل لوله توخالي فولادي فرود مي آورد و آن را پودر مي كند . سپس مواد پودر شده از داخل لوله تخليه مي شوند . اين را يك نمونه دست نخورده مي گويند.
 

ديگر روشهاي حفاري همگي دوراني هستند كه طي آن رشته اي از لوله هاي حفاري تو خالي در داخل زمين مي چرخند . سرعت دوران از مقادير بسيار كم تا حدود 600 دور در دقيق متغير است.
 

در رسوبات تحكيم نيافته ، روشي مطلوب تر از حفاري ضربه اي به كار گرفته مي شود كه آن را پرماي پيوسته مي نامند . در اين روش قطعات مته ، كه قطر آنها عموماً 150 تا 200 ميلي متر است ، در فاصله يك متري يا همين حدود به داخل زمين فرو مي‌روند و سپس بيرون كشيده مي شوند و نمونه ها در تيغه هاي مته بر جاي مي مانند.

با تغييرات جزئي در روش ياد شده روش ديگري به نام پرماي توخالي ابداع شده كه در آن مركز مته يك لوله توخالي است وغالباًدر ته آن لبه برنده اي تعبيه شده است. با نيرويي كه برروي پره هاي مته وارد مي آيد لوله توخالي به داخل زمين فرو مي رود و در سنگ هاي سست مي تواند نمونه هاي نسبتاً دست نخورده اي را به دست دهد .

در سنگ هاي سخت تر و در جايي كه نمونه هاي كمتر دست خورده مورد احتياج است بايد به روش ديگري به نام حفاري مغزه گيري دوراني توسل جست. در اين روش براي تهيه مغزه استوانه اي شكل از سنگ سخت، از يك سر مته فولادي سخت شده استوانه اي استفاده شده ونمونه در يك مغزه گير مي كند و در انتهاي لوله حفاري نگه داشته مي شود. در فواصل معين كل لوله حفاري به سطح زمين كشيده شده و مغزه را از دورن مغزه گير بيرون مي آورند . سرمته بايد مسلح به وسيله اي باشد كه بتواند سنگ سخت را برش دهد. اين وسيله ممكن است فولاد سخت شده (براي رس ها و سنگ‌هاي نرم) وتنگستن كاربيد، الماس طبيعي يا مصنوعي براي سنگ هاي سخت‌تر باشد.
 

زمين شناسان غالباً از روش ارزانتري به نام حفاري دوراني حفره باز بهره مي گيرند.  در اين روش مته حفاري به هنگام پيشروي در سنگ آن را مي شكند و ترانشه هاي حاصل از آن به كمك مايع حفاري به طور مستمر به سطح زمين آورده مي شوند . تغيير در جنس سنگها را مي توان با آزمايش ترانشه هاي حاصل از حفاري تشخيص داد و بدين ترتيب يك ستون چينه شناختي را تهيه و ترسيم كرد ، درمقايسه با روش حفاري مغزه‌گيري، روش حفره باز بسيار سريع تر و ارزانتر است و استفاده از آن در اكتشاف كانسارهاي بزرگ روز به روز مطلوبيت بيشتري پيدا مي كند.